Bijna precies een jaar geleden stapte ik in het vliegtuig met mijn dochter richting Singapore! Weer terug naar mijn roots en Chinese familie. Het was de tweede keer dat ik met mijn dochter ging. Ze vraagt om de zoveel tijd wanneer we weer gaan. Ik geloof dat Singapore ook een deel van haar wordt, net zoals het een heel deel van mij is. De foto hierboven is genomen op een geweldig uitkijkpunt: aan de ene kant de stad, aan de andere kant de zee en daar tussenin een grote containerhaven.
Maar de rest van de tijd zaten we wat dichter bij de grond en ging het om twee dingen: eten en familie (ik weet niet wat belangrijker is, zozeer is eten verbonden met de Chinese cultuur, met Singapore.)
Echt overal kun je eten, je duikt gewoon een van de foodcourts in. Over het eten in Singapore kan ik wel een heel blog vullen, maar ik zal me beperken tot de chili crap; traditiegetrouw werden we daarop getrakteerd door mijn neef. Zie je die rechthoekige broodjes links. Als je die in de saus van de chili crap doopt, waan je je in de hemel. Nog nooit zoiets lekkers in Nederland geproefd (maar ik ben natuurlijk bevooroordeeld).
Of deze dim sums!
En als je op bezoek komt bij familie, krijg je eten. Heel lekker eten. (Wie die blonde dame is, nee geen Chinese familie, maar mijn Duitse schoonzus, ja we zijn heel internationaal in de familie 
)
Er zijn trouwens ook gerechten waar ik wat minder mee heb (om het zachtjes uit te drukken), kippenpoten (nee, nooit geprobeerd, hoewel het een delicatesse is).
Deze foto wilde ik ook nog laten zien. Dit oude dametje van in de tachtig is een heel ver familielid van mij, dat elke dag bloemen en wierook verkoopt voor een tempel. Voor de foto deed ze helaas haar prachtige rieten hoed af (zoals die van de dame rechtsachter).
Oh ja, ik ben ook nog iets gehaakts tegengekomen, deze lamp .
